قضا نمايد . ( مسأله 1284 ) : مسافري كه در سفر از وطن خود مىگذرد ، هنگام ديدن ديوار وطن خود وشنيدن صداى اذان آن ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1285 ) : مسافري كه در بين مسافرت به وطنش رسيده تا وقتي كه در آنجا مىماند بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود يا چهار فرسخ برود وچهار فرسخ برگردد ، هنگام رسيدن به حد ترخص ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1286 ) : جائى كه شخص براي أقامت وزندگى خود برگزيده وطن أو است ، چه در آن به دنيا آمده ووطن پدر ومادرش باشد يا خودش آن را براي زندگى برگزيده باشد . ( مسأله 1287 ) : اگر قصد دارد در جائى كه وطن اصليش نيست مدتي بماند سپس به جاى ديگر رود ، آنجا وطن أو شمرده نمىشود . ( مسأله 1288 ) : جائى را كه شخص محل زندگيش قرار داده ومحدود به زمان معين نكرده ، وقصد ندارد كه بعد از آنجا برود ، وهمانند كسى كه آنجا وطن أو است در آن زندگى مىكند بعيد نيست در حكم وطن أو حساب شود ، مانند بيشتر طلاب ساكن در حوزه هاى علميه كه گرچه مسافرتى براي آنها پيش آيد دوباره بر مىگردند ، هر چند قصد نداشته باشند براي هميشه در آن بمانند . ( مسأله 1289 ) : كسى كه در دو محل يا بيشتر زندگى مىكند ، مثلا چند ماه در شهري وچند ماه در شهر ديگر مىماند ، هر يك از آنها وطن أو شمرده مىشود . ( مسأله 1290 ) : شخصي كه در محلى مالك منزلي است اگر شش ماه پشت سر هم با قصد توطن در آنجا بماند ، ودر عرف وطن أو شمرده شود ، تا وقتي كه آن منزل مال أو است واعراض نكرده است ، هر وقت در مسافرت به آنجا برسد ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1291 ) : اگر به جائى برسد كه وطن أو بوده واز آنجا صرف نظر كرده ، نبايد نماز را تمام بخواند ، گرچه وطن ديگرى هم براي خود اختيار نكرده باشد .